Ziekte van Graves

De ziekte van Graves is een auto-immuun aandoening waarbij de schildklier en vaak ook de ogen zijn aange-daan. De meest voorkomende oogverschijnselen zijn bolle ogen, zwelling van de oogleden en soms dubbelzien. Bij ernstige zwelling in de oogkas kan de oogzenuw in de knel komen, hetgeen kan leiden tot blindheid. 

Inleiding
De ziekte van Graves-Basedow is een autoimmuun aandoening. Auto-immuun wil zeggen dat het lichaam antistoffen maakt tegen (delen van) het eigen lichaam, waardoor ziekteverschijnselen ontstaan. Bij de ziekte van Graves kan er sprake zijn van afwijkingen van de schildklier, de ogen (eigenlijk oogkassen) en de huid op de scheenbenen. De ziekte van Graves komt vier tot acht keer vaker voor bijvrouwen dan bij mannen en begint meestal na het twintigste levensjaar. De ziekte komt in bepaalde families meer voor dan bij andere. Roken lijkt het ontstaan van de ziekte van Graves te bevorderen. Het is niet bekend hoe vaak de ziekte precies voorkomt. Wel is bekend dat de schildklier veel vaker meedoet dan de ogen en dat de huidverschijnselen (verheven rode plekken) zeldzaam zijn. Het kan ook voorkomen dat alleen de ogen zijn aangedaan zonder dat er afwijkingen aan de schildklier worden gevonden. In de academische centra van Nederland worden per jaar naar schatting 200 tot 300 nieuwe patiënten met matig ernstige of ernstige oogverschijnselen als gevolg van de ziekte van Graves gezien.

Verschijnselen Bij de ziekte van Graves is er meestal sprake van een te hard werkende schildklier. De schildklier, die zich in de hals bevindt, is dan licht vergroot. De klachten zijn: beven, hartkloppingen, afvallen ondanks veel eten, het snel warm hebben, frequente ontlasting of diarree, wegblijvende menstruatie. De oogkasverschijnselen zijn: wijdopen gesperde ogen, pijnlijke rode, tranende ogen, bolle ogen, zwelling van de oogleden, dubbelzien, slecht zien. Deze verschijnselen worden veroorzaakt doordat de oogspiertjes en het vet in de oogkassen zwellen, waardoor de inhoud van de oogkas als het ware naar buiten wordt geperst. Als de oogleden heel stevig zijn, valt de uitpuiling van de ogen wel mee. Toch is juist deze situatie gevaarlijk, omdat dan de druk in de oogkas stijgt waardoor de oogzenuw beklemd wordt en blindheid kan ontstaan. 
Het stellen van de diagnose 
De diagnose wordt gesteld op grond van de klinische verschijnselen, veranderingen die meetbaar zijn in het bloed (u moet dus bloed laten prikken) en in sommige gevallen een CT-scan van de oogkas. CT-scans zijn series computergestuurde röntgenfoto’s. Bij patiënten met de oogverschijnselen van Graves is op de CTscan te zien dat een of meer oogspieren verdikt zijn of dat het oogkasvet is toegenomen. Ook kan de dikte van de oogspieren gezien worden met ultrageluid (echografie).
   Benieuwd naar de behandelmethode?
   



 

 
 
 
Afspraak maken Bel me terug
 




 
 


 




Oogkliniek Drechtsteden